ลิงเริงระบำ

ลิงเริงระบำ

เจ้าชายองค์หนึ่ง ฝึกลิงไว้เต้นระบำจนมันสามารถเลียนแบบท่าทางของมนุษย์และเต้นรำได้สวยพอ ๆ กับคนเลยทีเดียว วันหนึ่งมีงานฉลองของเมือง เจ้าชายจึงให้พวกลิงร่วมแสดงด้วย บรรดาฝูงลิงแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าหน้ากากสวยงามและเต้นรำกันอย่างสนุกสนาน จนได้รับเสียงปรบมือจากผู้ชม ชาวเมืองคนหนึ่งเกิดความรู้สึกริษยา จึงหยิบลูกนัทมาหนึ่งกำมือแล้วขว้างไปบนเวที เมื่อฝูงลิงเห็นลูกนัทต่างก็ลืมการแสดงพากันดึงทึ้งเสื้อผ้าหน้ากากออก แล้ววิ่งกรูกันเข้ามาแย่งกินลูกนัท การแสดงจึงจบลงด้วยความวุ่นวายในที่สุด


นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

ภาพลักษณ์ภายนอกอาจเปลี่ยนแปลงได้แต่นิสัยเดิมนั้นยากที่จะเปลี่ยนแปลง

พุทธภาษิต

ปูติมจฺฉํ กุสคฺเคน โย นโร อุปนยฺหติ 
กุสาปิ ปูติ วายนฺติ เอวํ พาลูปเสวนา. 
คนห่อปลาเน่าด้วยใบหญ้าคา 
แม้หญ้าคาก็พลอยเหม็นเน่าไปด้วยฉันใด, การคบกับคนพาลก็ฉันนั้น