ชาวนากับกิ่งไม้

ชาวนากับกิ่งไม้

ขณะที่ชาวนาคนหนึ่งกำลังเดินไปทำงานที่ท้องนา อยู่ ๆ เขาก็เดินไปชนเข้ากับกิ่งไม้อย่างจังจนหัวบวมแดง เขาร้องด้วยความเจ็บปวดพร้อมทั้งโทษว่า “กิ่งไม้นี้มันช่างเกะกะเสียจริง ๆ เลย” วันต่อมาเขาก็เดินผ่านทางเดิมอีกครั้งและชนกับกิ่งไม้กิ่งเดิมอีก ชาวนาจึงพาลใส่กิ่งไม้ว่า “เจ้าก็รู้ว่าเราจะเดินผ่านมาทางนี้ ทำไมเจ้าถึงไม่หลบเรา” กิ่งไม้ตอบว่า “เราก็อยู่ของเราเช่นนี้ทุกวัน เจ้านั้นแหละไม่รู้จักระวัง” ชาวนาโมโหมากจึงตัดกิ่งไม้นั้นทันที “ทีนี้เราก็ไม่ต้องเจ็บตัวอีกต่อไป” เขาพูดก่อนจะเดินจากไป

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
คนพาลมักชอบหาเรื่องโทษคนอื่นเสมอ

พุทธภาษิต
พาลสงฺคตจารี หิ ทีฆมทฺธาน โสจติ.
ผู้เที่ยวสมาคมกับคนพาล ย่อมเศร้าโศกสิ้นกาลนาน.