นิทานอีสป

แม่ตุ่นกับลูกตุ่น

 แม่ตุ่นตัวหนึ่งเพิ่งคลอดลูกออกมาไม่กี่วัน ลูกตุ่นเพิ่งจะลืมตาจึงมองเห็นอะไรไม่ชัด แต่มันชอบพูดโอ้อวดกับแม่ว่า “แม่จ๋าหนูมองเห็นแล้วนะ เห็นชัดด้วย” แม่ตุ่นประหลาดใจและไม่เชื่อว่าลูกจะมองเห็นได้เร็วขนาดนี้ จึงคิดหาวิธีที่จะทดสอบลูกของตน โดยนำกำยานทีมีลักษณะเป็นก้อน ๆ มีกลิ่นฉุนมาทดสอบ เธอวางกำยานตรงหน้าลูกแล้วถามว่า “ไหนลูกลองบอกแม่ซิว่าสิ่งนี้มันคืออะไร” ลูกตุ่นมองไม่เห็นและไม่ได้กลิ่น มันจึงตอบมั่ว ๆ ไปว่า “ก้อนหินไงล่ะจ๊ะแม่” เมื่อลูกตอบผิด แม่ตุ่นจึงสอนลูกว่า “ลูกจ๋า นอกจากตาของลูกจะมองเห็นไม่ชัดแล้ว จมูกของลูกก็ยังไม่ได้กลิ่นอีกด้วยนะ ทีหลังอย่าโกหกอีกนะจ๊ะ”


นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า 

อย่าพูดโอ้อวดความสามารถเกินจริง

พุทธภาษิต 

ยญฺหิ กยิรา ตญฺหิ วเท ยํ น กยิรา น ตํ วเท 
อกโรนฺตํ ภาสมานํ ปริชานนฺติ ปณิฑิตา. 

บุคคลทำสิ่งใด ควรพูดสิ่งนั้น ไม่ทำสิ่งใด ไม่ควรพูดสิ่งนั้น, 
บัณฑิตย่อมกำหนดรู้คนที่ไม่ทำ ได้แต่พูด